Boston terrier – mały pies z wielkim sercem i jeszcze większym charakterem. Kiedy na niego spojrzysz, dostrzeżesz elegancję brytyjskiego gentlemana z cygarem, ale kiedy z nim zamieszkasz… cóż, czar może nieco prysnąć. Choć rasa ta zdobywa serca swoim wyglądem i przyjaznym usposobieniem, coraz więcej przyszłych właścicieli zadaje fundamentalne pytanie: „Czy ja naprawdę jestem gotowy na tę czarno-białą kulkę chaosu?”. Oto przewodnik po tym, co może Cię zaskoczyć (albo przerazić) w codziennym życiu z tym uroczym stworzeniem.
Mały pies, wielki temperament
Boston terrier to pies, który z łatwością potrafi przejąć kontrolę nad całym domem – i to bez przeprowadzania żadnego zamachu stanu. Jego charakter daleki jest od posłusznego miśka, który spędzi całe dnie na kanapie (chociaż kanapę kocha całym sercem). Pełen energii, ciekawski, czasem wręcz nieposkromiony – potrafi z zapałem pogonić cień, muchę lub własny ogon. Jeśli szukasz psa, który będzie ozdobą wnętrz i nie zaczepia każdej napotkanej osoby na spacerze – możesz się rozczarować.
Stacja: snore, czyli symfonia chrapania
Gdy zapada zmrok, większość psów przechodzi w tryb nocnego odpoczynku. Boston terrier jednak woli wtedy… koncertować. Charakterystyczne dla tej rasy, krótkie kufy sprawiają, że bostonki nie tylko chrapią – one potrafią wywołać wibracje na ścianach. Dla części właścicieli to urocze brzmienie świadczące o głębokim śnie pupila. Dla innych – dźwięk zagłuszający Netflixa, podcasty i wewnętrzne myśli. Warto się zastanowić, czy chrapiący partner to coś, z czym jesteś w stanie żyć – bo Twój bostończyk z pewnością nie przestanie.
Gazowy terrorysta
Trzeba to powiedzieć wprost – boston terrier może być małym bio-zagrożeniem. Ich układ pokarmowy należy do delikatnych, a skłonność do wzdęć to temat, który doczekałby się niejednego posta na forach miłośników rasy (z alarmowymi emotkami!). Niektóre psy potrafią wypuścić gazy i od razu zmienić pokój, zostawiając po sobie mgłę śmierci. To śmieszne, dopóki nie znajdziesz się pośrodku tej mgły. Jeśli masz wrażliwy nos – lojalnie ostrzegamy, mogą być ciężkie chwile.
Pies z kalendarza… weterynaryjnego
Wygląd boston terriera jest efektem wieloletniej selekcji, niestety nie bez skutków ubocznych. Krótkie kufy, wyłupiaste oczy i charakterystyczna budowa ciała sprawiają, że rasa ta może borykać się z różnymi problemami zdrowotnymi. Częste infekcje oczu, alergie skórne, dysplazja, a także problemy z oddychaniem – to codzienność wielu właścicieli. Dlatego zanim zachwycisz się jego wielkimi oczami i uśmiechniętym pyskiem, sprawdź, czy Twój budżet uwzględnia regularne wizyty u weterynarza.
Drażliwa głowa domu
Mimo przyjaznego wyglądu i kompaktowych rozmiarów, boston terrier potrafi być zaskakująco uparty. To pies o silnej osobowości, który czasem będzie próbował rządzić domem – nie przez władzę twardą, lecz urok osobisty. Potrafi odmówić wykonania polecenia tylko dlatego, że… tak. Albo dlatego, że właśnie postanowił się obrazić. Trening wymaga konsekwencji, dystansu i sporej dawki humoru – bo bez tego można szybko popaść w frustrację.
Zaufaj, ale sprawdź: rzeczywistość kontra oczekiwania
W internecie znajdziesz wiele zdjęć przedstawiających bostonki w modnych sweterkach i ze słodkim spojrzeniem. Ale nie łudź się – te obrazki nie pokazują porannych galopów po mieszkaniu, demolowanego buta, ani sytuacji, gdy próbujesz się wysikać, a Twój pies gapi się w Ciebie jak sędzia trybunału konstytucyjnego. Boston terrier wady mają całkiem realne – i bardzo codzienne. To nie są psy dla wszystkich.
Dla tych, którzy chcą zagłębić się bardziej w temat zdrowotnych wyzwań tej rasy, polecamy ten specjalistyczny artykuł: boston terrier wady.
Podsumowując, boston terrier to pies z ogromnym temperamentem, emocjami i – jak się okazuje – również z przywiązanym do niej „pakietem” nieoczekiwanych atrakcji. To nie rasa idealna, ale zdecydowanie pełna charakteru. Jeśli potrafisz śmiać się z chrapania, przeżyć poblokowaną kuchnię gazową, wyciągać piasek z uszu po każdej zabawie i nie przeraża cię częsty kontakt z weterynarzem – jesteś potencjalnie gotów na to szaleństwo w wersji mini. Bo choć boston terrier wady ma, to jego zalety potrafią je z nawiązką wynagrodzić – każdego dnia, niezależnie od liczby chusteczek zużytych na otarcie łez ze śmiechu.